Hallo lieve volgers,

Gisteren was het echt raak. P. had 2 bakjes eten uit de vriezer gehaald, lekker makkelijk met koken dus. De bedoeling was dat het Bonenschotel werd, dat vriezen we vaker in als er nog over is. Zonder goed te kijken gooit hij de 2 bakjes leeg in de pan om op te warmen. Toen ik het bordje voor me kreeg, bleek er niet alleen bonen maar ook rijst in het gerecht te zitten. Hmmm, vreemd. Na enig proeven (het smaakte zeker niet verkeerd!) bleek dat het bakje met rijst waarschijnlijk rendang vlees is geweest. Nu zijn zowel de Rendang vlees metrijst als de bonenschotel vrij pittige gerechten en een uurtje of 2 na de maaltijd kreeg ik de prijs gepresenteerd. Heftig braken dus. Voor het slapen gaan nog eens en daarna was het over.

Ik heb te vroeg gejuichd over het luiers maken. Ik mis nog een tang om de drukknopen te bevestigen. Ik kan deze wel bestellen in Frankrijk, dus dat doe ik maar zodra mijn salaris is bijgeschreven. Het duurt dan nog zo'n 2 weken voor de levering er is.

Vandaag gaat het wel redelijk met me. Ik heb de zorgverzekeraar gebeld en het kraampakket aangevraagd. Ook met een verloskundige praktijk heb ik al contact opgenomen (gemaild en voice mail ingesproken). Ik moet nog van ze horen.

We kijken erg uit naar de echo op 26-07. We zouden dan al een hartje kunnen zien.......

gisteren kwam de bestelling uit Frankrijk binnen.

1 x 1,5 m PUL en een zak met plastic drukknoopjes. nu kan ik eindelijk beginnen met de luiers te maken!!!!!!

Phoe, dacht ik dat het wel meeviel met die kwaaltjes!

Ik heb vanmorgen dus voor het eerst echt moeten overgeven. Er zat niet veel in mijn maag dus het viel allemaal wel mee, maar prettig was het niet! Tot nu toe geen positie spijkerbroek gevonden helaas. Ik kan mijn spijkerbroek niet meer fatsoenlijk aan, allemaal te veel druk op mijn arme buikje (hahahaha) Ik heb dus een mooie oplossing voor zover. Ik heb 2 touwjes gepakt, er een lusje van gemaakt en door het knoopsgat van de spijkerbroek gehaald. het lusje gaat een paar keer om de knoop. Dit heb ik nu gedaan voor de bovenste en tweede knoop van mijn spijkerbroek. Nu ben ik steeds bang dat mijn spijkerboek van mijn kont zakt, maar voor op het werk gaat het nog wel (dan zit ik toch meestal) en af en toe eens stiekum ophijsen hahahahhahah.

Omdat de misselijkheid nu echt erge vormen begint aan te nemen, ben ik op zoek gegaan naar middeltjes om dit te bestrijden. Van mijn vriendien A. hoorde ik dat een  collega van haar het middel emesafene heeft gebruikt. Nu blijkt dat je dit alleen op doktersrecept kunt krijgen en ja je stopt toch weer chemicalien in je lijf. Ik ben daar persoonlijk niet zo'n voorstander van. Dus op naar de drogist en daar eens gevraagd wat de mogelijkheden zijn. Ze kwam met een flesje druppels van a. Vogel en met Seabands. De druppels dien je een uur voor het eten in te nemen. Ik vind dat niet zo handig, want ik weet nooit hoe laat ik ga eten. De bandjes waren wel duurder (€ 13,- of zo) maar dan hoef ik ook niets in te nemen.

De Seabands werken op basis van accupuntuur drukpunten op je pols. Ze werken tegen (zegt men) elke vorm van misselijkheid, dus bijv. ook bij autoziekte of zeeziekte. Je draagt ze gewoon om je pols wanneer je ze nodig hebt en kan ze voor langere tijd dragen.

Ik moet zeggen, ik voel wel verschil. Het gaat beduidend beter met me en ik voel me nu niet alsof ik elk moment kan aanvallen op de prullenbak onder mijn bureau.

We hebben van hele lieve vrienden al cadeautjes ontvangen! Van K. (m) en K. (v) een heeeeel erg lieve kaart met een zeer persoonlijke tekst en een schattig rompertje voor mini-me en een lekkere Badolie van Zwitsal Mama. Daar ga ik nog lekker gebruikvan maken in ons fijne bad! Van onze fantastische vrienden P. (m) en Y (v) een hele gave badcape met een draakje erop!

Het wordt langzaam moeilijker om onze monden te houden, vooral tegen familie en vrienden die met ons meeleven en mee beleven. Ik vind het jammer dat ik neit meteen kan zeggen dat het eindelijk gelukt is, maar P. wil het toch nog even voor ons houden. We zijn de gevaarlijke eerste 3 maanden nog niet voorbij en daar zit toch best wel wat schrik in.

Anyway, dat was het weer even.

Tot de volgende keer!!!!

Vandaag was het dan zover, de eerste echo.

Eerst melden bij de zusterpost voor bloeddruk en gewicht te meten. Na het bezoek aan de arts nog even terug komen voor een bloedafname formulier.

We hadden om 11.30 uur de afspraak bij Dr. K. (die leuke dokter) maar omdat hij dienst had op spoedspreekuur, liep het allemaal een beetje uit. Uiteindelijk was het na 12.30 dat we naar binnen konden gaan.

Hij zei dat hij waarschijnlijk nog niets kon zien, we zijn namelijk nog pas 4 weken en 6 dagen zwanger, dan zie je nog niet zo veel. Hij zei ook dat dat niets hoefde te betekenen, we konden evengoed zwanger zijn.

op het beeldscherm kwam een ovale donkere vlek in beeld. En een verbaasde uitroep van de dokter: tjee, ik zie wel wat! Hoewel het op de foto niet te zien is, was er onderin de ovaal een klein wit streepje zichtbaar, dat is ons kindje!

Peter vroeg voor de lol nog: en dokter, is het een jongen of een meisje? Gelukkig zag de dokter de lol er wel van in en zei, dat kan ik niet zien, maar het is in elk geval een donkere (doelende op de donkere vlek op het beeldscherm).

De dokter heeft er nog eens flink op gewezen dat we allebei moeten stoppen met roken. Daar gaan we dus ook een serieuze poging voor wagen (ja, Peter ook!!)

De dokter besloot dat we nog geen bloedonderzoek hoefde te doen en zei ons een afspraak te maken voor over een week of 4. Daar hebben we al een afspraak voor staan, dus dat komt wel goed. Bloedonderzoek komt daarna wel.

ja hoor, nu zijn ze toch echt begonnen: de zwangerschapskwaaltjes.

Sinds donderdag 17 juni weten we dat we zwanger zijn. Vrijdagavond heb ik nog stoer lopen verkondigen dat ik nergens last van had en nu?

Zondag de hele dag misselijk geweest, ik slaap opeens heel vast (was altijd een lichte slaper) en sinds afgelopen nacht doen mijn borsten zo vreselijk pijn!

straks even naar de Hema om een meegroei BH te kopen, dat zou al moeten schelen. Heb daar van de week ook al een zwangerschaps onderbroek gehaald, die oude sloggi's deden veel te veel pijn aan mijn buik. Dus daar worden vandaag ook nog een paar van gehaald.

Agenda voor deze week:

vrijdag: naar het ziekenhuis voor de eerste echo in de zwangerschap.

Zaterdag: met Yinxy een zwangerschapsspijkerbroek kopen, daarna lekker vakantiefoto's kijken.

zondag: lekker een dagje weg met Yinxy, 2e ATC dag